-
Son Yazılarımız
Yazar Arşivi: Yavuz GÖKIRMAK
En Acı “Hata”
Yeni yılın ilk saatlerinde “sağlık, mutluluk ve afiyet” dileyen umut dolu bir yazı yazmayı kim istemez. Geçen yılın güzelliklerinden bahsedip, kötülüklerini es geçerek yeni yıla neşeyle ve bir avuç umutla girmek herkesin hakkı. Her ne kadar, 31 Aralık gecesinin büyüsünden biraz kurtulup, gerçek Türkiye’nin gerçek meselelerine gömüldüğümüzde unutacağımızdan emin olsam da sizlere “barış ve mutluluk dolu bir yıl” diliyorum.
İnsanlığa Muhtaç Sensin Kardeşim!
“Akrep gibisin kardeşim,*
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.”
Zehrini boşaltmak için en savunmasız en çaresiz anını bekledin insanların. Senden beklentisi bir çocuk bezi, çorap veya kuru bir ekmek olan insanlara zehrini verdin. Şimdi farkında olmasan da bir karanlık içindesin. Dünyanın lanetlediği en büyük ideolojik hastalıklardan biri olan faşizm yüzünden kişiliğinin, insanlığının yavaş yavaş öldüğünü izleyeceğiz.
Yüz Yıl Önce Yüz Yıl Sonra
Galata köprüsünden geçerken kaçımızın aklına gelir Hasan Fehmi?
Yaklaşık yüz yıl önce Galata Köprüsü’nün taşlarına basarak yürüyen gazeteci,
belki daha o sabah aldığı ölüm tehdidini,
belki ertesi güne yazacağı yazıyı,
belki de tatlı bir sohbet eşliğinde yudumlanacak iki kadehin hayalini kurarken,
Normalleşme(!)
Gündemimiz yine “normalleşme”.
Türk Silahlı Kuvvetleri’nin komuta kademesinin topluca istifa etmesiyle (emeklilik diyelim de fincancı katırlarını ürkütmeyelim ) normalleşme adına bir adım daha attık.
Şer Yuvası
Norveç’teki kanlı saldırıdan sonra tahlil üstüne tahlil yapılıyor.
Her olaydan sonra yorumunu merakla beklediğim, bizim kuşağımız için artık bir fenomen haline gelmiş Bülent Arınç çok geçmeden merakımızı giderdi.
Bu Ateş Üfleyerek Sönmez…
12 askerin şehit haberi haber bültenlerine yeni düştü. Bazı kanallar şehit sayısının 13 olabileceğini de söylüyorlar.
Her kanalda uzman kişiler konuşuyor, bu kadar uzmanı olan canım memlekette bu sorunun nasıl çözülemediğini anlayamayarak izliyoruz söylenenleri..
Her siyasi, adli ve askeri oluşumun derininde bir örgütlenme olduğuna inanan uzmanlarımız reçeteyi derin PKK’ya kesiyorlar, uzman bir ses tonu takınarak “müzakere sürecine darbe vurmak isteyen derin PKK”dan bahsediyorlar.
Bütün Yollar “Demokrasi”ye mi Çıkar?
Oy’un kutsal olduğunu ve kişi istemediği sürece gizli kalmasını savunurum. Özgür yurttaş hür iradesiyle oy’unu istediği renkte kullanırken savunma yapmak zorunda kalmamalı. Ama Türkiye öyle bir demokratik(!) havaya bürünmüş durumda ki insan neden AKP’yi desteklemediğini dost sohbetlerinde bile açıklamak zorunda bırakılıyor.
Çoğunluk olma psikolojisi “benim tercihim en doğrusu” ruh halini de beraberinde getiriyor. Çoğunluğun getirdiği bu anlayışın içselleştirilmesi de bir nevi sarhoşluk hali. Aynen bir sarhoş gibi, bazı şeyler abartılırken, bazı konuların bahsi bile edilmiyor. Hele konu “AKP’ye oy vermemek”se bunu anlamak baya zor olabiliyor.
Tek Şef, Tek İnternet.
22 Ağustos tarihinde Türkiye’de internetin sonu mu gelecek? Birçok internet kullanıcısı bu yöndeki kaygılarını “İnternetime dokunma”[1] yürüşüyle dile getirdi.
Peki bu insanlar neye karşı çıkıyorlar?
“İnternette sansür” ne demek?
Tayyip Erdoğan[2] gibi biz de sansürü -bir şekilde- aşamıyor muyuz?
Çözüm Demokratik Özerklik mi?
Tunceli’de 10. Kültür ve Doğa Festivali kapsamında “Kürt Sorununda Muhataplık Konusu ve Demokratik Özerklik” adlı panelde konuşan Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı Osman Baydemir’in, Kürt sorununun Demokratik Özerklik ile çözülebileceğini söylemesi üzerine “özerklik” kavramı tekrar tartışılmaya başlandı.
AKP’nin İçindeki Ergenekoncular
Ben de Başbakan gibi tamamen kalbimden geçenleri söylemek/yazmak istiyorum. Bir günlüğe yazar gibi, birileriyle dertleşir gibi içimdeki yazmak istiyorum çünkü artık gözler önünde sergilenen terbiyesizlik dayanılmaz boyutlara ulaştı. Herkesin farkında olduğu ama suni gündem içinde gereken tepkiyi alamayan olayları –haddim olmadan- tarihe not düşmek adına yazmak istiyorum ki günü geldiğinde muhataplarına hatırlatabilelim.
